013-8503156 / 06-33775876
info@hb-grafdoeken.nl

Hulp bij de tekst samenstellen

Hb-Grafdoeken

Om het u wat makkelijker te maken hebben al enkele voorbeeld teksten op onze site staan. Maar natuurlijk kunt u ook uw eigen teksten gebruiken op het tijdelijke grafdoek.

  1. Wie in gedachten leeft is niet dood, dood is alleen degene die vergeten wordt
  2. In stil verdriet, ‘k vergeet je niet
  3. Voor al de liefde en trouw die ik had van jou
  4. Voor de wereld was hij slechts die ene, voor ons was hij de hele wereld
  5. Niemand weet hoeveel we van je houden, en van jou blijven houden
  6. Je warm hart is nu stil, maar de liefde die jij ons gaf, vergeten wij nooit
  7. In hart en geest ben jij nabij, en toch blijf jij het allermooiste in mij
  8. Voorgoed uit ons midden, maar altijd in ons hart
  9. Nu heb jij je ogen gesloten rustig en stil, zoals je van ‘t leven hebt genoten
  10. Zoals gisteren eens was, zal morgen nooit meer zijn
  11. De goedheid van een vader is hoger dan een berg, de goedheid van een moeder dieper dan de zee
  12. De zon ging onder voor het avond werd
  13. Het leven van een mens is als een kaars in de wind
  14. Wij hadden jou zo graag in ons midden
  15. Uw leven brak als een roos in de storm maar uw gedachtenis blijft dankbaar in ons hart bewaard
  16. Jou vergeten kunnen wij niet, wij leven verder met een stil verdriet
  17. Toen je zei : “Eens komt de dag dat ik jullie moet verlaten”, wist ik niet dat die dag zo dichtbij was
  18. Slaap zacht je hebt het verdiend, je vocht tot aan je laatste zucht
  19. Zoveel sterren aan de hemel, zoveel liefde hebben wij van jou gekregen
  20. In ons hart en gedachten blijf je bij ons
  21. We missen uw diepe goedheid maar bewaren uw warmte in ons hart
  22. Woorden voor zoveel verdriet zijn er niet
  23. De pijn om het verlies zal blijven, ook als heel het land in maart en mei opnieuw in bloei zal staan
  24. Zoals de zon dankbaar is voor de warmte zijn wij dankbaar voor de goedheid die jij ons gaf
  25. Je liefde was steeds een gouden moment in ons leven
  26. We zullen je missen, elke dag, maar in ons hart zal je blijven bestaan
  27. Lieve vader (moeder), wij danken u voor dit mooie leven. Wij kunnen u niets meer geven maar u gaf ons veel om verder te leven
  28. Jouw leven was zo heel gewoon maar juist daarom zo echt en schoon
  29. Met diepe dankbaarheid denken wij aan u terug
  30. Je was voor ons een schat en leeft voort in ons gebroken hart
  31. Als elke druppel kon zeggen hoezeer we je missen, dan regende het elke dag
  32. Als liefde en herinneringen een brug konden bouwen, dan klommen we naar de hemel en brachten je terug
  33. Achter mijn stil verdriet glinstert nog steeds iets van uw schoonheid
  34. Wanneer je doodgaat hoef je niet te sterven, als er maar mensen je warmte en liefde erven
  35. Als je sterft verdwijn je niet, want zoveel herinneringen blijven, ook na de tijd van verdriet
  36. Gedenken is : elke gedachte als een bloem schikken tot een ruiker van herinneringen
  37. Als een zon die ondergaat, zo ben je van ons heengegaan
  38. Ook al ben je ver weg, in ons hart blijf je bestaan, want alle herinneringen zullen nooit verloren gaan
  39. Wanneer je verdrietig bent, kijk dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je huilt om wat je vreugde schonk
  40. Ga nooit heen zonder te groeten, ga nooit heen zonder een zoen, wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen
  41. Je vriendschap en gezelligheid blijft in ons leven, ‘t is de leegte eromheen die verdriet blijft geven
  42. De zon die jij bracht in ons leven zullen wij nooit vergeten
  43. We weten dat je op ons wacht, en met mooie herinneringen in onze gedachten, wordt onze pijn een beetje verzacht
  44. Verder leven in het hart van hen die je liefhebt, is nooit sterven
  45. Het leed haar (hem) te hebben verloren mag ons niet doen vergeten, het geluk haar (hem) gekend te hebben
  46. Opgetild tot boven regenbogen, blijf je een synoniem van liefde
  47. In het gevoel van nooit vergeten, vind ik parels van je liefde weer
  48. Afscheid nemen is met zachte vingers dicht doen wat voorbij is en verpakken in goede herinneringen.
  49. We zullen je missen, maar in ons hart zal je met ons samenblijven.
  50. Voor ons blijf je hier, diep in ons hart
  51. Hoe kan het leven, dat zo zonnig was, opeens zo droef en donker worden.
  52. Het leven was mooi met jou, moeilijk wordt het zonder jou.
  53. Leven is: vast willen houden en toch los moeten laten.
  54. Altijd samen, nooit alleen, onafscheidelijk, altijd één.
  55. Wat op liefde is gebouwd, vergaat niet.
  56. De band is zo sterk, het afscheid zo moeilijk.
  57. Sterven is geen afscheid nemen van het leven, wel van de tijd.
  58. Zoveel verdriet, nu rest ons warm en gelukkig, de herinnering aan jou.
  59. Het is ons geleend, de vele mooie dingen, ons eeuwig bezit zijn de herinneringen.
  60. Zoveel wilde je nog doen, zoveel wilde je nog leren, zoveel wilde je nog ontdekken en nu is je weg al ten einde.
  61. Geen schat op aarde is groot genoeg om jou te vervangen.
  62. Afscheid nemen en scheiden, zijn dingen die door ’t hart snijden.
  63. Plots ging je heen, onuitsprekelijk verdriet, vergeten zullen we je niet.
  64. Zijn (haar) werk, zijn (haar) kracht, zijn (haar) interesse voor het leven, hij (zij) heeft er alles voor gegeven.
  65. Haar (zijn) hart was ruim en goed met een gulle lach naar het leven.
  66. Zij (Hij) bewaarde altijd de moed om het beste van zichzelf te geven.
  67. Wat het leven heeft verenigd, kan de dood niet scheiden
  68. Leven zonder jou kent geen vreugde
  69. De herinneringen aan jou weerspiegelen je leven
  70. Het leven geeft, de dood neemt, herinneringen blijven
  71. Tranen kunnen ons verdriet niet doven
  72. Onze wegen zijn gescheiden, maar onze harten blijven samen
  73. Als vrienden gingen we door ’t leven, als vriend blijf je (bij ons) leven
  74. De goede herinneringen aan jou verzachten de pijn
  75. Wat ons ogen niet meer zien, blijft ons hart voelen
  76. Jouw leven was mijn hele bestaan, Hoe kan ik nu verdergaan
  77. In het boek des leven is het eind niet beschreven
  78. Achter tranen van verdriet, schuilt de lach van de herinnering
  79. Eens was je de zon in huis, nu ben je de zon in ons hart
  80. Door mijn tranen heen lijkt alles wazig, scherp blijft het profiel van jou
  81. Je beseft pas in de avond, hoe mooi de dag is geweest
  82. Moeders gaan maar sterven niet, ze leven om liefde te geven
  83. Een boek, zo groot, zal nooit bestaan, om te beschrijven wat jij voor ons hebt gedaan
  84. Jaren zijn voorbij gegleden, toch weten wij beslist, jij wordt nog zo vaak gemist
  85. Er klonk in jou een levenslied, een echte vriend vergeten wij niet
  86. De nacht wisselt met de dag, het licht met de duisternis, maar de herinnering aan jou blijft
  87. Wie voortleeft in het hart van de zijnen, kan nooit uit het leven verdwijnen
  88. Niets kan de leegte van een afwezigheid vullen, maar dankbaarheid verandert de pijn der herinnering in stille vreugde
  89. Voorbij de wolk van mijn verdriet, licht jouw gelaat soms even op
  90. Alle goedheid, alle genegenheid, bouwt eeuwigheid
  91. Je woorden dragen verder… je handen geven voort…
  92. Weet dat onze tranen een zee vormen van mooie herinneringen aan jou
  93. Ik huil om jou, ook als ik lach. Het gemis dat blijft echt iedere dag
  94. De hemel heeft er een mooie ster bij, en dat ben jij
  95. Het leven is slechts een knipoog in de tijd, daarna zijn we allen samen, voor altijd
  96. Nu jouw levenswind is geluwd, zalven de mooie herinneringen onze wonde en bittere pijn
  97. De mooiste bloemen bloeien vaak in het verborgene
  98. De stilte die je achterlaat is groot, maar in ons hart blijf je leven
  99. Als je door de nacht gaat zonder één ster, denk er dan aan dat boven de wolken iemand naar je glimlacht
  100. Jij was ons verdriet en troost, ons gesprek, ons lied. Voor altijd dachten we, maar zo was het niet
  101. Er is de pijn om het gemis maar we hebben uw warm hart als erfenis
  102. De herinnering blijft zoals je was, in eenvoud sterk en groot
  103. Dwars door de stille leegte klinkt de echo van jouw lach
  104. Je blijft geborgen in onze herinnering
  105. Veel fijne herinneringen verzachten ons verdriet
  106. Zo dicht bij, maar aan de andere kant ook zo ver weg
  107. Ook al ben je van ons heengegaan, jij zult als de mooiste regenboog hoog aan de hemel staan
  108. We weten dat het leven verdergaat, maar jouw luisterend oor en wijze raad missen we elke dag
  109. Leven is als sneeuw, je kunt het niet bewaren. Troost is dat je er was, uren, maanden, jaren
  110. Waar je ook bent heengegaan, in ons hart blijf je voortbestaan
  111. Je was er altijd, je was er heel veel, je was er voor iedereen, en nooit teveel
  112. Soms zou ik willen dat gisteren nooit voorbij ging, omdat vandaag alles zo anders is
  113. Als de draad wordt doorgeknipt voel je pas de diepte van verbonden zijn
  114. Er is een schakel die de dood niet kan verbreken, liefde en herinnering leven altijd voort
  115. In een leven vol inhoud en door wilskracht omgeven, heeft hij (zij) alles wat hij (zij) bezat teruggegeven voor ’t eeuwig leven
  116. Een bijzonder mooi en rijk leven is plotseling afgesloten
  117. Ons zonnetje in huis is achter de wolken verdwenen, maar jouw warmte zullen wij altijd blijven voelen
  118. Er is een boom geveld, hij zuchtte ruisend als een kind terwijl hij viel, nog vol zomerwind
  119. We zullen je missen in dit leven, maar altijd om jou blijven geven
  120. Waar de zon de hemel raakt, en een lijn getrokken wordt tussen blauw van zee en lucht, daar ben je gebleven
  121. Sporen in het zand, het tij dat keert, verdwenen voetstappen, blijvende herinneringen
  122. Bij elk afscheid wordt een herinnering geboren
  123. Het geluk is van glas, juist als het eindelijk glanst, breekt het stuk
  124. Als we naar de sterren kijken zullen we aan je denken, en van hieruit alle liefde naar je wenken
  125. Je was als een kaars vol licht, warmte en gezelligheid, die nu is opgebrand, doch jouw uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid
  126. Aan een tere draad van tranen, rijg ik stil de maanden van gemis…
  127. Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat, maar ook de sporen die je achterlaat
  128. Heel bijzonder, heel gewoon, gewoon een heel bijzonder persoon…
  129. Weinig nemen en veel geven, geslaagd ben je in je leven, je hebt ons een goed voorbeeld gegeven
  130. Een stoel blijft leeg, een stem blijft zwijgen, maar in mijn hart zal je altijd blijven
  131. Zoals hij (zij) leefde is hij (zij) heengegaan, eenvoudig en tevreden
  132. Een vader is vaak een rots in de branding, altijd sterk en altijd paraat, daarom is het best moeilijk dat hij ons voorgoed verlaat
  133. Voor altijd op een speciale plaats in ons hart
  134. Nu tel en omhels ik die intense momenten die we samen deelden
  135. Mooi zijn de herinneringen die blijven
  136. Als je de moed opgeeft, vergeet dan niet : de herinnering leeft
  137. Alleen wie achterblijft weet hoe afscheid klinkt
  138. Fijne herinneringen geven ons kracht
  139. Verhuizen aan het eind van ’t leven is gaan en alles laten staan
  140. Hoe mooier de herinnering, hoe pijnlijker is ons verdriet. We danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet
  141. Groot is het verlies, beperkt zijn onze woorden
  142. Zo lief, zo klein, zo mooi, zo fijn, zo zal je altijd in onze gedachten zijn
  143. Het verdriet verdwijnt, de liefde leeft voort
  144. Een lichtje zal er altijd zijn, en dat ben  jij. Je hoort er voor altijd bij.
  145. De vreugde die je in ons leven bracht zal altijd bij ons blijven.
  146. De lege plek, het doet zo’n pijn, maar in gedachten zal je altijd bij ons zijn
  147. Waarom jij ? We zullen het nooit weten, we zullen je missen maar nooit vergeten
  148. Een lichtje zal er altijd zijn en dat ben jij. Je hoort er voor altijd bij
  149. Altijd actief, volop in het leven. Steeds positief, altijd alles gegeven
  150. Je was bij ons, je bent er nog
  151. Opeens stond de wereld even stil, deze zal nooit meer dezelfde zijn
  152. In een zee van liefde geboren, op golven van liefde gestorven
  153. Bedankt voor je liefde, zorgen en trouw. We blijven in gedachten eeuwig bij jou
  154. Afscheid is terugblikken op mooie momenten
  155. We danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet